Πέμπτη 10 Απριλίου 2014

Παραμύθια από τον υγρότοπο.

Ευέλικτη Ζώνη: «Κόκκινη κλωστή δεμένη στον υγρότοπο Αλυκής»

 Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τα παραμύθια που έγραψανκαι εικονογράφησαν οι μαθητές της Β’ τάξης με στόχο τη συμμετοχή τους στο φετινό διαγωνισμό συγγραφής παραμυθιών της WWF για μαθητές Α’, Β’ και Γ’ τάξης από την Πάρο και τη Λέσβο. Τα παραμύθια προέκυψαν μετά από ανάγνωση σχετικών βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας, δραστηριότητες εξάσκησης της συγγραφικής ικανότητας των παιδιών, επίσκεψη στον υγρότοπο της Αλυκής και ευαισθητοποίηση όσον αφορά τους λόγους που χρήζει προστασίας. Φυσικά έχουν ως θέμα τον υγρότοπο και ανάλογους ήρωες: 




«Ο υγρότοπος και τα σκουπίδια» - Μαρία Χανιώτη

          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας άνθρωπος. Πήγε στον υγρότοπο και πέταξε τα σκουπίδια του. Και σ’ ένα δέντρο πίσω ήταν ένας σκορπιός.
          Του σκορπιού δεν του άρεσε να πετάνε σκουπίδια στο μέρος του. Γι’ αυτό πήγε να δαγκώσει τον άνθρωπο, αλλά δεν είχε βοηθούς. Φώναξε τους φίλους του, τα μυρμήγκια.
          Τότε τον τσίμπησαν και έμαθε να μην πετάει σκουπίδια εκεί.



«Ο σκίουρος και ο κύκνος» - Εύη Ραγκούση



          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας σκίουρος, που ζούσε πάνω σε ένα δέντρο κοντά στον υγρότοπο.
          Μια μέρα ήρθε μια πολύ κακιά αγριόπαπια που ήθελε να τον φάει, όμως μια μέρα που ο σκίουρος πήγε να πιει νερό, έπεσε μέσα στη λίμνη. Έτσι, η κακιά αγριόπαπια τον είδε και όρμησε να τον φάει, αλλά δεν πρόλαβε, γιατί ένας κύκνος είδε την αγριόπαπια και της όρμησε, για να σώσει τον σκίουρο.
          Η αγριόπαπια έφυγε και ο σκίουρος με τον κύκνο γίνανε φίλοι.

 «Ο Ήλιος και η Γη» - Μάριος Στουγιάννου

          Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας ήλιος και μια γη. Ο ήλιος και η γη ήταν παντρεμένοι. Η γη είχε ένα ωραίο μέρος, που το λέγαν Υγρότοπο.
          Μόλις τέλειωσαν το φαΐ τους, ξαφνικά ήρθαν κομήτες στη γη, στη χώρα που την έλεγαν Υγρότοπο. Τότε ήρθε ένα φεγγάρι. Το φεγγάρι έφαγε τους κομήτες.
          Η γη και ο ήλιος το ευχαρίστησαν και είπαν το τραγούδι «Φεγγαράκι μου λαμπρό».

«Το ελαφάκι και ο τίγρης» - Σταματία Σκιαδά

          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα ελαφάκι που περπατούσε σε έναν υγρότοπο.
          Ξαφνικά βγήκε ένας τίγρης πίσω από ένα δέντρο. Το κοιτούσε στα μάτια και του όρμηξε, αλλά χωρίς να καταλάβει ότι το ελάφι έφυγε από μπροστά. Πήρε τους δρόμους κι έφυγε.
          Μια άλλη μέρα το ξανακυνήγησε το ελαφάκι ο τίγρης, όμως την τελευταία φορά το παράκανε, μπερδεύτηκε και μπήκε μέσα στη λίμνη του υγρότοπου και πνίγηκε.

«Το φλαμίνγκο και ο γλάρος» - Αντώνης Παντελαίος

          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα φλαμίνγκο που έπινε νερό.
          Ένα νερόφιδο ήθελε να το φάει και το δάγκωσε στο πόδι του. Το φλαμίνγκο αρρώστησε και κάλεσε βοηθό, κάλεσε το γλάρο.
          Και ο γλάρος δάγκωσε το νερόφιδο κι αυτό πέθανε. Το φλαμίνγκο έγινε καλά.

«Ο υγρότοπος με τα πολλά σκουπίδια» - Γιώργος Σομπόνης

          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας υγρότοπος που ήταν βρόμικος. Τα νερόφιδα φεύγανε, γιατί ο υγρότοπος ήταν πολύ βρόμικος!
          Τα κακά σκουπίδια ήθελαν να μολύνουν τον υγρότοπο. Στη διπλανή παραλία οι άνθρωποι που κάνανε μπάνιο, μόλις είδανε αυτό το χάλι, είπανε να το καθαρίσουνε.
          Έτσι τα σκουπίδια φύγανε και ο υγρότοπος έγινε καθαρός και τα νερόφιδα επέστρεψαν.


«Ο πελεκάνος και τα σκουπίδια στον υγρότοπο» - Κυριακή Γεωργία Σιφναίου

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν σε έναν υγρότοπο ένας πελεκάνος. Ξαφνικά πετάχτηκε στο δρόμο ένα σκουπιδιάρικο και πέταξε τα σκουπίδια στον υγρότοπο! Και ο πελεκάνος νευρίασε! Μετά ήρθε ένα φορτηγό και πέταξε τα μπάζα. Οι καλαμιές λερώθηκαν.
 Όταν ήρθε ο Ιούλιος, ξεράθηκε ο υγρότοπος, αλλά τα σκουπίδια ήταν εκεί. Στα σκουπίδια βρήκε ένα μαγικό κολιέ ο πελεκάνος. Με το κολιέ μάγεψε το φορτηγό και το σκουπιδιάρικο και τους έκανε καλούς.
Ο σκουπιδιάρης είπε να πάει να μαζέψει τα σκουπίδια που έκανε και το φορτηγό πήγε να μαζέψει τα δικά του. Και ο πελεκάνος συνέχισε την ωραία ζωή και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

«Ο υγρότοπος γέμισε σκουπίδια» - Νίκος Χανιώτης

Μια φορά κι έναν καιρό εγώ, ο Νίκος, πήγα να δω αν ήταν καθαρή η θάλασσα. Μόλις έφτασα, έμεινα με το στόμα ανοιχτό! Η παραλία ήταν γεμάτη με μπάζα, μόνο ένα μικρό κομματάκι είχε καθαρό νερό.
Αποφάσισα να καθαρίσω την παραλία, όμως χρειαζόμουν ένα βοηθό και φώναξα το μπαμπά μου με τη μπουλντόζα του.
Μετά από δυο μέρες δουλειά, τα καταφέραμε και έζησαν όλοι καλά, όπως και ο υγρότοπος, κι εμείς καλύτερα.

«Ο κυνηγός και ο λύκος» - Μιχάλης Σκανδάλης

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας κυνηγός κι αυτός ο κυνηγός ήθελε να γίνει καλός.
Αποφάσισε να ελευθερώσει όλα τα πουλιά που ‘χε πιάσει στον υγρότοπο και τα ελευθέρωσε το χειμώνα μαζί με τον σκύλο του. Όμως, παραμόνευε ένας κακός λύκος, που κυνήγησε τον σκύλο. Ο σκύλος πάλεψε με το λύκο κι έτσι βγήκε νικητής ο σκύλος.
Έτσι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

«Ο υγρότοπος και το παιδάκι» - Γιώργος Ραγκούσης

          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι που ήθελε να πάει στον υγρότοπο, αλλά εκεί που πήγαινε, είδε κάτι μπάζα, ήθελε να τα σκαρφαλώσει, αλλά δεν μπορούσε.
          Ξαφνικά εμφανίστηκε ένας πειρατής, που ήθελε να είναι δικός του ο υγρότοπος. Το παιδάκι του είπε: «Άσε με να πάω να δω τον υγρότοπο». Ο πειρατής του απάντησε: «Όχι, είναι δικός μου!»
          Τότε εμφανίστηκε ένα τζίνι και το παιδάκι έκανε μια ευχή, μετά από λίγο εξαφανίστηκε ο πειρατής και το παιδάκι πήγε στον υγρότοπο.
«Ο πελεκάνος και το κακό νερόφιδο» - Δήμητρα Αρσενία Σκιαδά

          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν Νοέμβριος κι ένας πελεκάνος ήταν σ’ έναν υγρότοπο. Ο πελεκάνος είπε: «Ωραία είναι η ζωή στον υγρότοπο».  
          Μετά ήρθε το νερόφιδο και τσίμπησε τον πελεκάνο.
          Τότε ήρθε ο Μπαμ, ο μάγος, και σκότωσε το νερόφιδο κι έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.


«Ο ήλιος και τα σύννεφα» - Μαρίζα Παπαϊωάννου

          Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας πελεκάνος. Ζούσε κι ένας άλλος πελεκάνος που είχε δυο μωρά.
Και η μαμά τους πήγε να πιει νερό. Αλλά είχε ξεραθεί από τον ήλιο. Ο ήλιος είπε στα σύννεφα: «Σύννεφα, θα με βοηθήσετε να ρίξετε λίγη βροχή;» «Ευχαρίστως», είπαν τα σύννεφα.
Και έριξαν μια μεγάλη βροχή και γέμισαν όλο τον υγρότοπο. Κι έτσι ξεδίψασαν όλα τα πουλιά.


«Ο κύκνος» - Πέτρος Σάμιος

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας κύκνος, που ζούσε σε έναν υγρότοπο.
Όμως, είχε πολλά σκουπίδια και ο κύκνος ευχήθηκε να εξαφανιστούν τα σκουπίδια. Φύσηξε ο αέρας και τα σκουπίδια πήγαν και πέσαν μέσα σε έναν κάδο.
Καθάρισε ο υγρότοπος και ο κύκνος ήταν χαρούμενος και ζήσαμε καλά και αυτοί καλύτερα.
 "Το άρρωστο πουλάκι" - Τόμας Ιωάννης Λέτζελ

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σ' έναν υγρότοπο ένα άρρωστο πουλάκι.
Μια μέρα έβρεξε. Ο Πέτρος ήθελε να βοηθήσει το πουλάκι, αλλά δε μπορούσε. Ήρθε ο Μάριος και τον βοήθησε. Άνοιξε την ομπρέλα του και πήγαν μαζί το πουλάκι στο γιατρό.

"Το λυπημένο βατραχάκι" – Στέλλα Ραγκούση

Μια φορά κι έναν καιρό σε μια πανέμορφη λίμνη ζούσε ένας βάτραχος. Ήταν πανέμορφος σαν τη λίμνη. Ένα πρωινό, καθώς πήγαινε μια βόλτα, έπεσε στην παγίδα ενός ανθρώπου.
Ο άνθρωπος μετέφερε το βάτραχο με ένα σιδερένιο κλουβάκι και τον παράτησε σε μια βρόμικη λίμνη. Ο βάτραχος έκλαιγε!
Τότε θυμήθηκε ότι η καλή του νεράιδα του είχε δώσει μια μαγική κάρτα. Του είχε πει, αν ποτέ τη χρειαστεί, να κλάψει πάνω της. Έτσι κι έκανε.
Με το που έκλαψε πάνω στην κάρτα, εμφανίστηκε η νεράιδα. Του είπε να κλείσει τα μάτια του και να την ακούσει προσεχτικά. Μόνο αν εκτελούσε σωστά τις εντολές της θα τον βοηθούσε. 
Το βατραχάκι φοβισμένο έκλεισε τα μάτια κι ένιωσε να πετάει. Με το που τα άνοιξε, είχε βρεθεί στην αγαπημένη λίμνη του πάνω σε ένα νούφαρο, αγκαλιά με μια βατραχίνα!

Κατά την επίσκεψή μας στον υγρότοπο συλλέξαμε διάφορα αντικείμενα που βρήκαμε μαζί με τα σκουπίδια: κομμάτια ξύλου, μπουκαλάκια, πλαστικά κομμάτια, καπάκια, φελιζόλ, κόκαλα, σαλιγκάρια και κλαδάκια. Κατόπιν συνεννόησης και συνεργασίας κατασκευάσαμε με αυτά ένα ομαδικό έργο που συνδυάζει ζωγραφική και κολάζ.



                                                                               
                                                                 Η δασκάλα της Β΄τάξης
                                                                                                                                                                            Ελευθερία Ζέλκα

1 σχόλιο:

  1. Μπράβο στην εκπαιδευτικό και τα παιδιά που συμμετείχαν στο πρόγραμμα του wwf!Σ.Α

    ΑπάντησηΔιαγραφή