Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Οι μικροί ποιητές μας

Με την ευκαιρία της παγκόσμιας ημέρας ποίησης την Πέμπτη 21 Μαρτίου διαβάσαμε στην τάξη διάφορα ποιήματα παιδικά (π.χ. «Το αρνάκι», «η Ξανθούλα», «η αλεπού καλόγρια» κ.ά.) αλλά και άλλα σπουδαίων Ελλήνων ποιητών, όπως ο Δ. Σολωμός, ο Κ. Καβάφης, ο Γ. Σεφέρης, ο Κ. Ουράνης κλπ. και θυμηθήκαμε ποιήματα που έχουμε συναντήσει ως τώρα στο βιβλίο της γλώσσας και στο Ανθολόγιο. Συζητήσαμε για τα βασικά χαρακτηριστικά τους, όπως οι στίχοι, ο ρυθμός και η ομοιοκαταληξία, αλλά και τη διαφορά τους από τα πεζά κείμενα και την αφήγηση. Τέλος προσπαθήσαμε να γράψουμε τα δικά μας ποιήματα επιλέγοντας από θέματα όπως η φιλία, η αγάπη, η ειρήνη, τα ζώα, οι εποχές και οτιδήποτε άλλο μας ενέπνεε και ζωγραφίσαμε ο καθένας κάτι σχετικό με το ποίημά του.



«ΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ»



Το σκυλάκι το μικρούλι

Που έχω στην αυλή

Απαλούλι και γλυκούλι

Συνεχώς με παρατηρεί.


Πάντα όμορφο που είναι,

Το θαυμάζω τόσο πολύ,

Καταφέρνει να με κάνει

Να το αγαπώ πολύ!



Στάλα στάλα το ποτίζω

Κάθε μέρα το πρωί

Και ο ήλιος του χαρίζει

Ομορφιά πολλή.



«ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ»

 

Την άνοιξη την αγαπώ,

Μαζεύω λουλούδια,

Τα πηγαίνω στη μαμά

Και μου λέει κι εκείνη ότι μ’ αγαπά.



Το καλοκαίρι τρώω παγωτά,

Κάνω και καμιά βουτιά,

δεν πάω στα βαθιά

Γιατί φωνάζει η μαμά.                                   



Το φθινόπωρο ανοίγουν τα σχολεία

Τέρμα τα νεροπίστολα και τα αστεία!

Αρχίζουμε το διάβασμα

Και γεμίζουμε βιβλία.



Το χειμώνα κρύο κάνει

Και βρέχει συνέχεια πολύ.

Το τζάκι μας θα ανάψουμε

Να ζεσταθούμε όλοι μαζί.


«ΤΟ ΤΑΧΥΠΛΟΟ»

 

Μια μέρα θ’ αγοράσω

Μία μεγάλη βάρκα

Να έχει δύο μηχανές,

Για να πηγαίνω τσάρκα.



Τους φίλους και τις φίλες μου           

Θα έχω για παρέα

Θα πιάνουμε ψαράκια

Και θα περνάμε ωραία.



«Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΦΤΑ ΝΑΝΟΙ»



Μία βασίλισσα καθόταν

Στον καναπέ κι ονειρευόταν

Να κάνει ένα μωράκι,

Ένα άσπρο κοριτσάκι,

Που το λέγανε Χιονάτη

Και μεγάλωσε πολύ.                                            

Μα ήταν μια κακιά γυναίκα

Που ζήλευε την ομορφιά της

Και την έστειλε στο δάσος.

Εκεί βρήκε ένα σπίτι

Που όλα ήτανε μικρά

Και ανοικοκύρευτα.

Και την είδανε οι νάνοι…



«ΤΟ ΠΟΥΛΙ»



Μια φορά κι έναν καιρό

Ψηλά πάνω στο καμπαναριό

Ένα πουλί είχε χτίσει εκεί

Μια φωλίτσα τόσο δα μικρή.                     



Ζούσε εκεί πολύ καιρό

Μέχρι να σπάσει το αβγό,

Να που μια μέρα έσπασε

Και μακριά πέταξε.





«ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ»



Ένα μικρό παιδάκι

Έπαιξε στο γηπεδάκι

Κι έβαλε γκολάκι

Στο μικρό το τερματάκι.              



Όλοι χειροκρότησαν

Το μικρό το αγοράκι

Για το σούπερ το γκολάκι!





«ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΜΟΥ»

 

Ήμουν σ’ ένα καράβι πολεμικό,

Ήταν κόκκινο σαν φωτιά,

Είχε κανόνια ένα σωρό,

Πειρατές κυνηγούσα στα νησιά.  



Λέγομαι Μάριος ο Σκελετός,

Έχω μαύρη στολή και σπαθί

Είμαι φοβερός και τρομερός

Σε όλες τις θάλασσες πάνω στη γη.


 

«Η ΑΝΟΙΞΗ»



Την άνοιξη ανθίζουν τα λουλούδια

Που είναι χρωματιστά                                   

Και όταν βγαίνει ο ήλιος,

Μοιάζουν με ζωγραφιά.




 

«Η ΕΚΔΡΟΜΗ»



Την Τετάρτη θα πάω εκδρομή

Κι έχω χαρά πολλή.

Στον ‘Αι-Μύρωνα θα πάμε                

Να φυτέψουμε δεντράκια

Με τα άλλα τα παιδάκια.



«Η ΓΑΤΑ»



Μια γάτα τρομερή

Ατίθαση και στρουμπουλή

Είχε τρίχωμα απαλό

Όμορφο και γυαλιστερό

Με χρώματα πολλά,                              

Ασπροκίτρινο με καφέ πουά.

Είχε νύχια κοφτερά

Και τα ποντίκια έκανε μια μπουκιά.


«ΤΟ ΣΚΥΛΙ ΚΑΙ ΤΟ ΨΑΡΑΚΙ»


Έχω ένα καφέ σκυλάκι

Που ‘χει κόκκινο λουράκι.



Έχουμε κι ένα ψαράκι                

Με άμμο στο νερό.

Έχει και κοχύλια,

Μ’ αρέσει να το κοιτώ.




«Η ΑΓΕΛΑΔΑ»


Η μαμά  πήγε να πάρει

Γάλα από τη αγελάδα

Να μας κάνει τυρί,

Να μας κάνει και γιαούρτι,             

Που με τον αδερφό μου

Μας αρέσει πολύ!



«ΟΙ ΦΙΛΕΣ»

 

Η Εύη και η Ιωάννα ήταν οι καλύτερες φίλες.

Αλλά η Εύη ήταν λίγο πιο μεγάλη

Και την ζήλευε η Ιωάννα,

Γιατί ήταν ζηλιάρα.

Ζήλευε γιατί η Εύη

Είναι καλύτερη μαθήτρια.                                          



Καινούρια συμμαθήτρια ήρθε στο σχολείο

Και κάθεται στο πρώτο το θρανίο.

Έλενα τη λένε και την περιμένουμε

Να παίξουμε μαζί.


«ΤΑ ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ»



Τα αεροπλάνα

Πάνε γρήγορα

Και τα ακολουθάω.

Τα ζώα τρομάζουν                                                

Και οι λαγοί χοροπηδάν

Και οι κότες κακαρίζουν.

Τα αεροπλάνα πετάνε στον ουρανό

Και βγάζουνε καπνό.



«ΣΤΡΟΥΜΦΑΚΙΑ»             



Μια φορά κι έναν καιρό

Στο μικρό στρουμφοχωριό

Ζούσαν τα μικρά στρουμφάκια

Που ήταν όλα αδερφάκια.


«ΕΙΡΗΝΗ»



Όχι πόλεμος,

Μόνο ειρήνη.

Αγάπη για τους Έλληνες.

Γιορτάζουμε για τους Έλληνες.

Και πάντα ειρήνη να ‘χουν

Και όχι πόλεμο.



«Η ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ»



Η αγάπη μες στα όνειρά μας

Είναι κάτι καλό για τους ανθρώπους.

Είναι και για τους άλλους ανθρώπους αυτό.

Εννοώ ότι η αγάπη

Σημαίνει ότι αγαπώ κάποιον άλλο

Και όχι τον εαυτό μου.

Α΄τάξη. Ελευθερία Ζέλκα


Διαβάστε περισσότερα

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Δεντροφύτευση

Το σχολείο μας, ύστερα από πρόσκληση της τοπικής κοινότητας Αγκαιριάς, επισκέφθηκε την περιοχή του Αγίου Μύρωνα και πραγματοποίησε δεντροφύτευση. Μικροί και μεγάλοι μαθητές αλλά και δάσκαλοι απ' όλες τις τάξεις,  δούλεψαν με ενθουσιασμό και αγάπη για το περιβάλλον, γνωρίζοντας πόσο σημαντικές είναι τέτοιες ενέργειες για τη ζωή μας και τη φύση γενικότερα. Το κέρδος σήμερα ήταν για όλους  διπλό. Πέρα από τη δράση μας για την προστασία του περιβάλλοντος δουλέψαμε συλλογικά και προσφέραμε κάτι που θα ανήκει σε όλους τους συμπολίτες μας. Και επειδή το ωφέλιμο πηγαίνει με το τερπνόν να σας πούμε ότι εκμεταλλευτήκαμε τη θαυμάσια ανοιξιάτικη μέρα και συνδυάσαμε τη δεντροφύτευση με έναν πολύ ωραίο περίπατο, μιας και περπατήσαμε από το σχολείο μέχρι τον Άγιο Μύρωνα. Παίξαμε ομαδικά παιχνίδια, κολατσίσαμε και χαλαρώσαμε σε ένα περιβάλλον με εξαιρετική ομορφιά και θέα τη θάλασσα. Να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ. Αντρέα Κουταλίδη πρόεδρο της τοπικής κοινότητας Αγκαιριάς για την πρωτοβουλία που είχε, το Δήμο Πάρου για την προσφορά των μέσων που μας παραχώρησε και τους γονείς του σχολείου μας για την βοήθεια και τη συνεργασία που πρόσφεραν.






Διαβάστε περισσότερα

Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

Αποκριά 2013

Την Παρασκευή γιορτάσαμε το έθιμο της Αποκριάς στο σχολείο μας. Οι περισσότεροι μαθητές μας ήρθαν ντυμένοι με τις στολές τους και μας εντυπωσίασαν για μια ακόμη χρονιά με την ευρηματικότητα και την φαντασία τους. Ο ζεστός ανοιξιάτικος καιρός μας επέτρεψε να πραγματοποιήσουμε τις εκδηλώσεις μας στην αυλή του σχολείου. Οι μαθητές μας χόρεψαν, έπαιξαν παιχνίδια και πήραν μέρους στον διαγωνισμό καλύτερης αμφίεσης. Κυριάρχησαν το κέφι, το χιούμορ και η αστείρευτη ζωντάνια. Ευχαριστούμε θερμά τους γονείς των μαθητών για τα πολύ νόστιμα εδέσματα που ετοίμασαν για την περίσταση και τον κύριο Μίλτσοβ για τις πολύ ωραίες φωτογραφίες που τράβηξε. Ευχόμαστε ολόψυχα και του χρόνου.






















Διαβάστε περισσότερα

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2013

Χελιδονίσματα



Με αφορμή τον ερχομό της άνοιξης, διαβάσαμε στο ανθολόγιο (σελίδα 141) το παραδοσιακό τραγούδι  «Χελιδόνισμα» από τη Θράκη. Στα παλιότερα χρόνια τα παιδιά τραγουδούσαν τα κάλαντα του Μάρτη από σπίτι σε σπίτι την πρώτη μέρα του Μαρτίου. Παρακάτω παρατίθενται όλοι οι στίχοι του τραγουδιού, ενώ σε διάφορες παραλλαγές εμφανίζεται στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας.


 «Ήρθε, ήρθε χελιδόνα
ήρθε κι άλλη μελιδόνα
κάθισε και λάλησε
και γλυκά κελάηδησε
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ
Και Φλεβάρη φοβερέ
Κι αν χιονίσεις κι αν κακίσεις
Πάλιν άνοιξιν θ’ ανθίσεις
Θάλασσαν επέρασα
Και στεριάν δεν ξέχασα
Κύματα κι αν έσχισα
Έσπειρα, κονόμησα
Έφυγα κι αφήκα σύκα
Και σταυρόν και θημωνίτσα
Κι ήρθα τώρα κι ηύρα φύτρα
Κι ηύρα χόρτα, σπαρτά βλίστρα,
Βλίστρα, βλίστρα, φύτρα, φύτρα.
Συ καλή νοικοκυρά
Έμπα στο κελάρι σου
Φερ' αυγά, περδικωτά
Και πουλιά σαρακοστά
Δώσε και μίαν ορνιθίτσα
Φέρε και μία κουλουρίτσα...
Μέσα δω που ΄ρθαμε τώρα,
Μέσα γεια, μέσα χαρά,
Στον αφέντη στην κυρά
Στα παιδιά και στους γονείς
Σ' όλους τους, τους συγγενείς.
Μέσα Μάρτης, έξω φύλλα
Εξ' οχτροί, σας τρων οι σκύλοι.
Μέσα φίλοι, μέσα φτήνεια
Και χαρές, χοροί, παιχνίδια
Και φέτος και του χρόνου
Και του χρόνου κι άλλα χίλια»


Εμείς ακούσαμε στην τάξη: 

 
ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΚΙ  
(Δημοτικό τραγούδι-- Κάλαντα Μαρτίου) 

 Περιστεράκι πέταξε, ηύρε πύργο κι έκατσε
 και χαμοκελάηδησε, Μάρτη(2) μου, καλέ. 

Μάρτη(2) μου, καλέ και, Φλεβάρη, φοβερέ
 κι αν χιονίσεις κι αν φλεβίσεις, πάλι Άνοιξη θ' ανθίσεις.

 Μάρτη,(2) βροχερέ και Απρίλη δροσερέ, 
τα πουλάκια κελαηδούν, τα δενδράκια φύλλ' ανθούν.(2)
 Τα πουλάκια αβγά γεννούν κι αρχινούν να τα κλώσουν.
Επίσης, σας προτείνουμε ν’ ακούσετε τα κάλαντα της άνοιξης από τα Δωδεκάνησα – Χάλκη:  
Καθώς και τον παιδικό σκοπό της Περπερούνας 
Ο άστατος καιρός είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα του Μάρτη, που του έχει δώσει και την ονομασία του Γδάρτη και Παλουκοκαύτη, όπως έλεγαν το Μάρτιο τα παλιά χρόνια , που τα σπίτια ζεσταίνονταν με τζάκια και ξυλόσομπες. Για τον ίδιο λόγο όμως τον έλεγαν και Δίγαμο:
 «Ο Μάρτης έχει δύο γυναίκες, τη μία πολύ όμορφη και φτωχή, την άλλη πολύ άσχημη και πολύ πλούσια. Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση. Όταν γυρίζει από την άσχημη, κατσουφιάζει, μαυρίζει και σκοτιδιάζει όλος ο κόσμος, γι' αυτό παλουκοκαύτης. Όταν γυρίζει από την όμορφη, γελάει, χαίρεται και λάμπει όλος ο κόσμος».
Άλλοι υποστηρίζουν πως ο Μάρτης τη γυναίκα που παντρεύτηκε, από μπροστά ήταν πολύ άσχημη, ενώ από πίσω ήταν πολύ όμορφη! Όταν ο Μάρτης τη βλέπει κατά πρόσωπο κλαίει και ο καιρός χαλάει. Όταν την κοιτάζει από τις πλάτες ευχαριστιέται και ο καιρός καλοσυνεύει.
 Γι αυτό και η παροιμία λέει: «Ο Μάρτης πότε κλαίει και πότε γελάει». Επειδή είναι άστατος, λέγεται πεντάγνωμος: «Ο Μάρτης ώρα βρέχει και χιονίζει κι ώρα μαρτολουλουδίζει».
Στο τέλος, κατασκευάσαμε με χαρτόνι τα δικά μας χελιδονάκια, που τα στηρίξαμε σε ξυλάκι από σουβλάκι.           

                            
Ελευθερία Ζέλκα Α΄ τάξη
Διαβάστε περισσότερα